(Source: grampasimpson)

Baśka bear

Wojtek bear

Enter the Void by Gaspar Noé (2009)

WhoMadeWho - Every Minute Alone

Every minute alone, every day spent at home
Every point of return, every thought and concern

Every moment that pass, every piece of my heart
Every point of return, every running towards the top

Should I call you up?
Should I call you up?

Every point of return, every thought and concern
Every hour of doubt, try to figure it out

Should I call you up?
Should I call you up?

Every minute alone, every day spent at home,
Every running towards the top
Every point of return, every thought and concern
Every time I try to stop
[x2]

Every minute alone, every day spent at home
Every hour of doubt, try to figure it out

Every hour of doubt, try to figure it out
Every hour of doubt, try to figure it out

The single dot can be deleted as measurement error. And we know that’s measurement error because it’s messing up the data. This is the first thing taught in economics, statistics, business and psychology courses. That is why we use to eliminate the weirdos by making them normal again and prolong cult of the average according to well known patterns as e.g. if you work harder you’ll be more successful, if you’re more successful, then you’ll be happier. This still functions although it’s unreachable because every time after reaching the success you just change the goal. And if happiness is on the opposite side of success, your brain never gets there. This still functions although it is proven that 90 percent of long-term happiness of the individuality is predicted not by the external world, but by the way the brain processes the world. It’s not necessarily the reality that shapes you, but the lens through which the brain views the world that shapes reality. Unrealistic perception of life is a basic of unhappiness, fear etc. which are caused by the fact that you’re not living in your life but in your mind. 

“ Bez wątpienia życie Warburga – życie, w którym często to, co przeżywane, splata się ściśle z tym, co jest przedmiotem badania – stanowi temat wprost stworzony dla współczesnych artystów.  Wymykające się jednoznacznym, totalistycznym podziałom na to, co „naukowe” i „artystyczne” – sytuujące się gdzieś w ruchliwej i stale przemieszczającej się przestrzeni „pomiędzy”.”

“W pewnym sensie cała twórczość Macugi jest próbą ucieczki od wąskiego (a więc ograniczającego i obciążającego) rozumienia pojęcia „artysta”. „Jestem artystką, która próbuje rozszerzyć swoje działania o bycie kuratorem, historykiem, opowiadaczem historii, krytykiem, archiwistą, projektantem wystaw, architektem, kompozytorem, galerzystą, socjologiem, biologiem, filmowcem, kolekcjonerem, fotografem, performerem, magikiem itd.” – mówi o sobie. A przecież dziś raczej myślimy o sobie wąsko, bardziej dzieląc i mnożąc granice (zawodów, specjalności, specjalizacji), niż je unieważniając. Skoro tak, to kim dziś byłby dla nas Aby Warburg? Historykiem sztuki, historykiem, specjalistą od obrazów, pisarzem, kolekcjonerem, archiwistą, bibliotekarzem, opowiadaczem historii, kuratorem i projektantem wystaw (we własnym Instytucie)?”

Seven Years in Tibet by Jean-Jacques Annaud (1997)